Czynnym elementem narządów ruchu są mięśnie sterowane impulsami nerwowymi. 40% tkanek naszego ciała stanowią mięśnie poprzeczne prążkowane, których skurcze odbywają się pod wpływem bodźca płynących z komórek układu nerwowego.
Mięśnie szkieletowe składają się z licznych, dochodzących do 50cm długości, włókien. Poprzez palpację można zbadać tylko powierzchniową warstwę mięśni, będącą jednak ważnym źródłem informacji o przemieszczeniach kości.

Należy jednak zwrócić uwagę, iż część mięśni warstwy głębokiej także reaguje przykurczami na podrażnienia nerwów wywołane przemieszczeniem kości. Np. skręcenie kości biodrowej i związane z nim drażnienie nerwów prowadzi do przykurczu mięśni, którego konsekwencją jest pozorne skrócenie nogi. W tym wypadku reagują przede wszystkim mięśnie lędźwiowe.
Niekiedy wystarczy nieznaczne przesunięcie kości biodrowej, aby skrócenie nogi nie było tak duże jak przy zablokowaniach stawu krzyżowo-biodrowego. Korygując przemieszczenia, można jednak osiągnąć całkowite wyrównanie długości nóg. Podczas zabiegu znikają wówczas podrażnienia nerwów odpowiedzialnych za pracę mięśni. Takie wywołujące przykurcze mięśni porażenia mogą występować wzdłuż całego kręgosłupa. Np. przemieszczenia w odcinku szyjnym kręgosłupa mogą – poprzez mięsień najdłuższy – wpływać na zaburzenia w pozostałych częściach kręgosłupa.

Przy długo utrzymujących się przemieszczeniach organizm broni się, tworząc wyroślad na tkance kostnej, które mają unieruchomić niestabilne stawy i tym samym zlikwidować podrażnienia dróg nerwowych. Inną również istotną formą oddziaływania neurologicznego są segmentarne przykurcze mięśni z bolesnością na ucisk, mające swoje źródło w zaburzeniach pracy narządów wewnętrznych. Podrażnienia spowodowane przemieszczeniami kręgosłupa mogą także oddziaływać na mięśnie gładkie i tym samym wywoływać objawy chorobowe w danym narządzie.