W leczeniu skoliozy idiopatycznej, bocznego skrzywienia kręgosłupa, nie zależnie od wieku i stopnia skrzywienia należy bezwzględnie wykluczyć ćwiczenia wyprostne w leżeniu na brzuchu, jako bardzo szkodliwe i na ogół pogłębiające skrzywienie. Są to takie ćwiczenia jak, np. w leżeniu na brzuchu z dłońmi splecionymi na karku – podnoszenie tułowia do góry, oraz wszystkie pochodne tego ćwiczenia. Inne ćwiczenia wyraźnie niewskazane, to w leżeniu na brzuchu podnoszenie symetryczne ciężarków, pływanie na sucho, lub też w leżeniu na plecach – stopy pod drabinkami, ręce na karku ze skłonem do środka ( tzw. brzuszki ).Generalnie rzecz biorąc ćwiczenia symetryczne wzmacniające mięśnie stosowane przy skoliozie znacznie zwiększają ryzyko pogłębienia skrzywienia kręgosłupa. Na podstawie setek przebadanych pacjentów, ich historii skrzywienia jak również charakteru wykonywanych ćwiczeń właśnie symetrycznie wyprostnych, często po kilku latach ćwiczeń, stwierdzam że nie spotkałem ani jednego udokumentowanego przypadku zmniejszenia skoliozy, a najczęściej znaczne jej pogłębienie. Innym powszechnym zjawiskiem jest bardzo niska skuteczność noszenia gorsetu ortopedycznego. Ma to zapobiec pogłębieniu się skrzywienia kręgosłupa. Przy długo trwałym noszeniu następuje jednak zwiotczenie mięśni i wysokie ryzyko pogłębienia skoliozy. Faktem klinicznym jest konieczność wykonywania zabiegów operacyjnych z zastosowaniem implantów w skoliozie III stopnia, najlepiej po zakończonym okresie wzrostu. Częste zabiegi operacyjne są niezbędne i przynoszą oczekiwane rezultaty. Zdarzają się jednak przypadki, że pogłębiają skrzywienie albo po roku lub 2 latach od zabiegu występuje remisja, czyli powrót do stopnia skrzywienia sprzed zabiegu. Opisy takich niefortunnych przypadków ze znacznym pogłębieniem skoliozy posiadamy w dokumentacji chiropraktyki.