Zarys konstrukcji: prawidłowo ustawiony odcinek szyjny kręgosłupa z otworami kręgowymi i nerwami rdzeniowymi. Otwory kręgowe, tworzone przez sąsiadujące ze sobą łuki kręgowe, z przodu ograniczone są krążkami międzykręgowymi, a z tyłu stawami łuków kręgowych. Wskutek przyjmowania przez długi czas nieprawidłowej postawy lub nagłego działania siły zewnętrznej, w segmencie ruchowym mogą pojawić się zakłócenia. Po przebytym upadku ból zazwyczaj ustępuje po kilku dniach, poprawia się też ruchomość. Ale zmiany statyczne pozostają, tworząc bazę dla przyszłych uszkodzeń o charakterze wtórnym. Wskutek zachwiania mechaniki ruchowej powstaje obszar zaburzeń.

 

W następstwie urazu kręgi szyjne C5 i C6 przesunęły się w tył i skręciły. Przestrzenie C4-C5 i C5-C6 są zwężone – częściowo z powodu nieprawidłowo obciążonych krążków mięśniowych, częściowo wskutek skręcenia się szóstego kręgu szyjnego ( patrz błyskawica ). Wytwarza się stan zapalny nerwów C5 i C6, które są obrzmiałe i często również bolesne. Następnie tworzą się napięcia mięśni, zarówno na drodze reflektorycznej poprzez drażnienie wrażliwych korzeni, jak i bezpośrednio poprzez korzenie ruchowe. Patologiczny tonus mięśniowy unieruchamia zablokowane kręgi, przez co w tkankach zbierają się produkty uboczne przemiany materii, a to z czasem prowadzi do stwardnienia i zwyrodnień mięśni i ścięgien.

W wyniku nie prawidłowej pozycji odcinka szyjnego kręgosłupa powstały zmiany zwyrodnieniowe. Kręgi utraciły swój prawidłowy kształt poprzez zmiany troficzne, ponieważ w zaopatrujących je nerwach i ich systemie naczyniowym doszło do zaburzeń. Zwyrodnienie krążka międzykręgowego powoduje, iż ustawione pod kątem powierzchnie stawowe przesuwają się do tyłu, co likwiduje fizjologiczną lordozę szyjną. Oznacza to często zwiększenie odstępu pomiędzy podstawą czaszki a wyrostkami kolczystymi dwóch najwyżej położonych kręgów szyjnych, co objawia się napięciami i bólami głowy wywołanymi drażnieniem korzenia nerwu C2 i nerwus occipitalis. Zwyrodnienie krążka międzykręgowego, wyrośla na tylnych krawędziach trzonów kręgów oraz zwapnienia w szczelinach stawów międzykręgowych – wszystkie te czynniki przyczyniają się do zwężenia kanałów kręgowych.

Proces zużywania się kręgów, krążków międzykręgowych i nerwów nasila się z biegiem lat. Korzenie nerwów otoczone siecią naczyń krwionośnych ulegają uszkodzeniom, co powoduje zaburzenia w odżywianiu tkanek, ze zwapnieniami i martwicą. Pojawiające się w następstwie niedotlenienie wywołuje bóle – także w barkach i ramionach, nie rozchodzące się jednak segmentowo. Zwężenie kilku sąsiadujących ze sobą otworów może doprowadzić do uszkodzenia rdzenia kręgowego i wystąpienia objawów neurologicznych, takich jak mrówienie czy postępujące od stóp w górę uczucie drętwienia. Procesowi temu można zapobiec przeprowadzając w odpowiednim czasie badania kośćca i odpowiedniego zabiegu.